Showing posts with label Jose. Show all posts
Showing posts with label Jose. Show all posts

Sunday, 2 July 2017

18. വഴികാട്ടുന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍

ബൈബിൾക്കഥകൾ 18

ഈജിപ്തിലെ ഭരണാധികാരിയായ ഫറവോയുടെ കാവല്‍പ്പടയുടെ നായകന്മാരിലൊരുവനായിരുന്നു പോത്തിഫര്‍. തന്റെ വീട്ടുജോലിക്കാരനായി അയാൾക്കൊരടിമയെ വേണമായിരുന്നു.

വടിവൊത്ത, കരുത്തൻശരീരമുള്ള, സുമുഖനായ ജോസഫിനുവേണ്ടിയുള്ള വിലപേശലുകൾനടക്കുന്നതിനിടയിലാണ്, അയാൾ അടിമച്ചന്തയിലെത്തിയത്. പോത്തിഫറിനു ജോസഫിനെ ഇഷ്ടമായി. വിലപേശലുകൾക്കൊടുവിൽ അയാളവനെത്തന്നെ വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയുംചെയ്തു.

പുതിയ അടിമയുമായി അയാൾ ഭവനത്തിലെത്തി. അവർ പടിവാതിൽകടക്കുംമുമ്പ്, ഫറവോയുടെ ഒരു ദൂതനുമവിടെയെത്തി. ഫറവോയുടെ കാവല്പടയുടെ നായകന്മാരില്‍ പ്രധാനിയായി പോത്തിഫറിനെ നിയമിച്ചുകൊണ്ടുള്ള, ഉത്തരവുമായാണ് ദൂതനെത്തിയത്. 

പുതിയ അടിമയുടെ വരവാണ് തനിക്ക് ഐശ്വര്യംകൊണ്ടുവന്നതെന്നു പോത്തിഫര്‍ കരുതി. അതിനാല്‍ തന്റെ പാനപാത്രവാഹകനും ശുശ്രൂഷകനുമായി ജോസഫിനെ നിറുത്താന്‍ പോത്തിഫര്‍ നിശ്ചയിച്ചു.

കര്‍ത്താവു ജോസഫിനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും അവന്‍ തന്റെ യജമാനന്റെ പ്രീതിക്കുപാത്രമായി. ജോസഫിന് അയാള്‍ കൂടുതല്‍ ചുമതലകള്‍ നല്കി. ജോസഫിനു ഭരമേല്പ്പിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം കര്‍ത്താവു പോത്തിഫറിനെ സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിച്ചു. അധികംവൈകാതെ, ജോസഫ് യജമാനന്റെ ഭവനത്തിന്റെയും എല്ലാ സ്വത്തുവകകളുടെയും മേല്‍നോട്ടക്കാരനായിത്തീർന്നു

പോത്തിഫറിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും ദാസീദാസന്മാർക്കും ജോസഫ് പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു. വീട്ടിലും വയലിലും എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും ജോസഫ് ഓടിയെത്തി. അവിടുത്തെത്തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ, പിതൃഭവനത്തെക്കുറിച്ചോ ജ്യേഷ്ഠന്മാര്‍ തന്നോടുചെയ്ത അപരാധത്തെക്കുറിച്ചോ ചിന്തിക്കാന്‍പോലും അവനു സമയമില്ലാതെയായി.

ജോസഫിന്റെ ആകർഷകമായ വ്യക്തിത്തവും സൗമ്യമായ പെരുമാറ്റവും കരുത്തുറ്റ ശരീരവും
പോത്തിഫറിന്റെ ഭാര്യയെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലിടംപിടിച്ചു. അവന്‍ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ അവനെ പിന്തുടര്‍ന്നു. ഭർത്താവു വീട്ടിലില്ലാത്തപ്പോളെല്ലാം ജോസഫിനോടു കളിതമാശകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവനോടൊപ്പമായിരിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.

അവൻ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ, അവനിൽനിന്നകന്നില്ല. പകരം കൂടുതൽകൂടുതൽ ശല്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സ്വന്തം നിലമറന്ന്, തന്നോടൊപ്പം ശയിക്കാനായിപ്പോലും അവളവനെ ക്ഷണിച്ചു!

“അദ്ദേഹത്തിനു നിന്നെ വലിയവിശ്വാസമാണ്. നമ്മളെ ഒരിക്കലും സംശയിക്കില്ല.” അവള്‍ ജോസഫിനോടു പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതു സത്യമാണ്. ഞാനുള്ളതുകൊണ്ട്, യജമാനന്‍ വീട്ടുകാര്യങ്ങളില്‍ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുന്നില്ല. എന്നെ പൂര്‍ണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്നതിനാല്‍ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹമെന്റെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍വിട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളെയൊഴികെ! കാരണം നിങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയാണ്‌.”

“എന്നാലിതാ, എന്റെമേല്‍ നിനക്കു ഞാനധികാരംതരുന്നു. ഈ വീട്ടിലെ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളുമെന്നപോലെ എന്നെയും നീ ഏറ്റെടുത്തുകൊള്ളൂ.”

“നിങ്ങള്‍ക്കെങ്ങനെയിതു പറയാനാകുന്നു? നിങ്ങള്‍ എന്റെ യജമാനന്റെ ഭാര്യയാണ്‌. എന്റെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവിനും യജമാനനുമെതിരായി തിന്മചെയ്യാന്‍ എനിക്കാവില്ല.”

താന്‍ അപമാനിതയായതായി അവള്‍ക്കുതോന്നി. എങ്ങനെയും അവനെ തന്റെ ഇംഗിതത്തിനു വശപ്പെടുത്തണമെന്ന്, അവള്‍ നിശ്ചയിച്ചു.


എന്നാൽ കഴിയുന്നതും അവളുടെ കണ്മുമ്പില്‍ച്ചെല്ലാതിരിക്കാന്‍ ജോസഫ് ശ്രദ്ധിച്ചു.

ഒരുദിവസം ജോസഫ് വീട്ടിനുള്ളില്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുമ്പോള്‍, അവനറിയാതെ അവളവന്റെ പിന്നിലെത്തി, അവനെത്തന്നോടുചേര്‍ത്തു പുണര്‍ന്നു.

“നമ്മള്‍ രണ്ടാളുമല്ലാതെ മറ്റൊരാളുമിതറിയില്ല.” അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“കര്‍ത്താവിന്റെ കണ്ണില്‍ ഒന്നുംപെടാതെപോകുന്നില്ല.” ജോസഫ് കുതറിയോടി. അവളവനെ പിടിച്ചുനിറുത്താൻശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ മേലങ്കിമാത്രമേ അവളുടെ കൈകളില്‍ക്കിട്ടിയുള്ളൂ. മേലങ്കിയുപേക്ഷിച്ച്, അവനോടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

അവള്‍ തന്റെ വസ്ത്രംകീറി.. പിന്നെ ഉറക്കെ അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ടു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “എല്ലാവരും കേള്‍ക്കിന്‍ ... എന്നെയും ഈ കുടുംബത്തെയും അപമാനിക്കാനായി ഒരു *ഹെബ്രായനെ എന്തിനാണീ വീട്ടിൽ നിറുത്തിയിരിക്കുന്നത്? അവനിതാ എന്നെ കടന്നുപിടിക്കാൻപോലും ധൈര്യംകാണിച്ചിരിക്കുന്നു...”

പോത്തിഫര്‍ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്ന ഹെബ്രായന്‍ എന്നെയപമാനിക്കാന്‍ശ്രമിച്ചു. അവനെന്നെ കടന്നുപിടിച്ചു. ഞാനലറിക്കരഞ്ഞപ്പോള്‍ പുറങ്കുപ്പായമുപേക്ഷിച്ച് അവന്‍ വീടിനു പുറത്തേക്കോടി.” ജോസഫിന്റെ പുറങ്കുപ്പായവും തന്റെ, കീറിയവസ്ത്രവും അവൾ ഭർത്താവിനു തെളിവായി നല്കി.

അപ്രതീക്ഷിതമായ വാര്‍ത്തകേട്ടപ്പോള്‍ പോത്തിഫര്‍ ദേഷ്യംകൊണ്ടു വിറച്ചു. ജോസഫിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രവൃത്തിയുണ്ടാകുമെന്ന് അയാൾ സ്വപ്നേപി കരുതിയിരുന്നില്ല. അയാള്‍ ജോസഫിനെ പിടികൂടി. പോത്തിഫറിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നും അവനുത്തരം പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ മൗനം അയാളുടെ കോപത്തെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിച്ചു. കഠിനമായി പ്രഹരിച്ചതിനുശേഷം അവനെ കാരാഗൃഹത്തിലടയ്ക്കാന്‍ അയാള്‍ സേവകരോടാജ്ഞാപിച്ചു.

ജോസഫ് തടവറയിലടയ്ക്കപ്പെട്ടു. കാരാഗൃഹവാതിൽ പിന്നിൽനിന്നടഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ തറയില്‍ മുട്ടുകുത്തി. ഏറെനാളുകൾക്കുശേഷം പിതൃഭവനത്തെക്കുറിച്ചു  വീണ്ടുമവനോര്‍ത്തു . കുഞ്ഞനുജനായ ബഞ്ചമിനെ ഒന്നു കാണണമെന്ന് തീവ്രമായ  ആഗ്രഹംതോന്നി. ആബായുടേയും അമ്മമാരുടേയും ചേച്ചിയുടേയും മുഖങ്ങൾ അവന്റെ മനോമുകുരത്തിൽ തെളിഞ്ഞു. അവന്‍ കര്‍ത്താവിനുമുമ്പില്‍ കണ്ണുനീര്‍ചൊരിഞ്ഞു.

ജോസഫിന്റെ വിശ്വസ്തതയില്‍ കര്‍ത്താവു പ്രീതനായിരുന്നു. അവിടുന്ന്, കാരാഗൃഹത്തിന്റെ മേലധികാരിയുടെ മനസ്സില്‍ ജോസഫിനോടു പ്രീതി ജനിപ്പിച്ചു. എല്പിച്ച ജോലികളെല്ലാം ജോസഫ് നന്നായിചെയ്യുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോള്‍ കാരാഗൃഹമേലധികാരി തടവുകാരുടെ മേല്‍നോട്ടംതന്നെ ജോസഫിനെയേല്പിച്ചു. ജോസഫ് ചെയ്തിരുന്ന എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും കർത്താവവനെയനുഗ്രഹിച്ചു. അതിനാല്‍ അവനെയേല്പിച്ച കാര്യങ്ങളിലൊന്നും കാരാഗൃഹമേലധികാരിക്ക് ഇടപെടേണ്ടിവന്നിരുന്നില്ല.

അങ്ങനെയിരിക്കേ, അപ്രതീക്ഷിതമായി, രണ്ടുപേര്‍ കാരാഗൃഹത്തിലെത്തി. ഫറവോയുടെ പ്രധാനപാചകനും പാനപാത്രവാഹകനുമായിരുന്നു അവര്‍. ഫറവോയുടെ അപ്രീതിക്കുപാത്രങ്ങളായ, അവരിരുവരെയും ജോസഫ്കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാരാഗൃഹത്തിലാണടച്ചത്.

മറ്റുതടവുകാരെയെന്നപോലെ, കാരാഗൃഹമേധാവി, അവരെയും ജോസഫിന്റെ മേല്‍നോട്ടത്തിലേല്പിച്ചു.

ഒരുദിവസം രാവിലെ, ജോസഫ് തടവുകാരുടെ മുറികളില്‍ പതിവു സന്ദര്‍ശനത്തിനായെത്തി. ജോസഫെത്തുമ്പോള്‍ രാജാവിന്റെ പാചകനും പാനപാത്രവാഹകനും വിഷാദത്തോടെ എന്തോ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.

“എന്താണു രണ്ടാളുടെയും മുഖത്തൊരു വിഷാദം?” ജോസഫ് ചോദിച്ചു.

"കഴിഞ്ഞരാത്രിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ഓരോ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു. അതിന്റെ അര്‍ത്ഥമെന്താണെന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല.”

“സ്വപ്നങ്ങളും അവയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ദൈവമായ കര്‍ത്താവില്‍നിന്നല്ലേ വരുന്നത്? സ്വപ്നമെന്താണെന്നു പറയൂ, കേള്‍ക്കട്ടെ.”

പാനപാത്രവാഹകന്‍ പറഞ്ഞു: "മൂന്നു ശാഖകളുള്ളൊരു മുന്തിരിവള്ളിയാണു സ്വപ്നത്തില്‍ ഞാൻ കണ്ടത്. അതു മൊട്ടിട്ടയുടന്‍തന്നെ പുഷ്പിക്കുകയും കുലകളില്‍ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങള്‍ പാകമാവുകയും ചെയ്തു.അപ്പോള്‍ എന്റെ കൈയിൽ ഫറവോയുടെ പാനപാത്രമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങളെടുത്തു പിഴിഞ്ഞ്, പാനപാത്രത്തിലൊഴിച്ച്, ഫറവോയ്ക്കു നല്കി. ഇതാണു ഞാൻകണ്ട സ്വപ്നം. ഇതിന്റെയർത്ഥമെന്താണെന്നു പറഞ്ഞുതരാൻപറ്റിയ ആരെയെങ്കിലും നിനക്കറിയാമോ?"

"ഞാൻ പറഞ്ഞുതരുന്നതിൽ വിരോധമുണ്ടോ?" ജോസഫ് പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

അല്പനേരം മൗനമായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതിനുശേഷം ജോസഫ് അവനോടു പറഞ്ഞു: “മുന്തിരിവള്ളിയുടെ മൂന്നു ശാഖകള്‍, മൂന്നു ദിവസങ്ങളാണ്. മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഫറവോ താങ്കളെ ജോലിയില്‍ തിരികെപ്രവേശിപ്പിക്കും. സന്തോഷപൂര്‍വ്വം താങ്കള്‍ ഫറവോയുടെ പാനപാത്രവാഹകനായി ജോലിചെയ്യും. അതാണ് ഈ സ്വപ്നമർത്ഥമാക്കുന്നത്."

ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിനുശേഷം ജോസഫ് തുടർന്നു:

"എനിക്കു താങ്കളോടൊരഭ്യര്‍ത്ഥനയുണ്ട്. നല്ലകാലംവരുമ്പോള്‍ എന്നെയുമോര്‍മ്മിക്കണം, എന്നോടു കാരുണ്യംകാണിക്കണം. ഒരു കുറ്റവുംചെയ്യാതെയാണ്, വിചാരണപോലുംകൂടാതെ ഞാനീ തടവറയിൽക്കഴിയുന്നത്. എന്റെ കാര്യം ഫറവോയുടെമുമ്പിലുണര്‍ത്തിച്ച് ഈ തടവറയില്‍നിന്നെന്നെ മോചിപ്പിക്കണം.”

പാനപാത്രവാഹകന്‍ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. “നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ സംഭവിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളെയോര്‍ക്കും. ഫറവോയോടു പറഞ്ഞ്, നിങ്ങളെ ഞാന്‍ മോചിപ്പിക്കുകയുംചെയ്യും”

പാചകനും തന്റെ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചു ജോസഫിനോടു വിവരിച്ചു: “ഞാന്‍കണ്ട സ്വപ്നമിതാണ്. എന്റെ തലയില്‍ മൂന്നുകുട്ടനിറയെ അപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഏറ്റവും മുകളിലെ കുട്ടയില്‍ ഫറവോയ്ക്കുവേണ്ടി പാകംചെയ്ത പലതരം അപ്പങ്ങളാണുണ്ടായിരുന്നത്. പക്ഷികള്‍വന്ന്, എന്റെ തലയിലെ കുട്ടയില്‍നിന്ന് അവ കൊത്തിത്തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.”

അല്പനേരം ധ്യാനനിമഗ്നനായിരുന്നശേഷം
ജോസഫ് പറഞ്ഞു: “ഇതു ശുഭകരമായ സ്വപ്നമല്ല! മൂന്നു കുട്ടകള്‍ മൂന്നു ദിവസങ്ങളാണു്. മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഫറവോ താങ്കളെ  കഴുമരത്തിലേറ്റും. പക്ഷികള്‍ താങ്കളുടെ മാംസം തിന്നുകയുംചെയ്യും.” 
പാചകക്കാരന്‍ ദുഃഖംസഹിക്കാനാകാതെ കരഞ്ഞു. "എനിക്കൊരിക്കലും അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ!"

ജോസഫ് അതിനു മറുപടി നല്കിയില്ല. അയാളെതന്നോടുചേർത്തുപിടിച്ച്, അവൻ അയാളുടെ തോളിൽത്തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻശ്രമിച്ചു.

മൂന്നാംദിവസം ഫറവോയുടെ പിറന്നാളായിരുന്നു. കൊട്ടാരംപരിചാരകര്‍ക്കായി അവനൊരു വിരുന്നൊരുക്കി. പാനപാത്രവാഹകനെയും പാചകപ്രമാണിയെയുംകുറിച്ചുള്ള അന്തിമവിധി പുറപ്പെടുവിക്കുകയുംചെയ്തു.

ജോസഫ് പ്രവചിച്ചതുപോലെ, ഫറവോ പാനപാത്രവാഹകനെ ഉദ്യോഗത്തില്‍ തിരികെ നിയമിച്ചു; പാചകപ്രമാണിയെ തൂക്കിലിടാനും വിധിച്ചു.

പാനപാത്രവാഹകൻ വീണ്ടും ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. എന്നാൽ ഫറവോയുടെ അരികില്‍നിന്ന്‍, അവനെ പരിചരിക്കുമ്പോള്‍ അയാൾ ജോസഫിനെക്കുറിച്ച് ഓര്‍മ്മിച്ചതേയില്ല; തടവറയിലെ ദിനങ്ങൾ അയാള്‍ മറന്നുകളഞ്ഞു.

ഋതുക്കൾ മാറിമറിഞ്ഞു. ജോസഫിന്റെ തടവറജീവിതം പിന്നെയും രണ്ടുവർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു. ജോസഫിനു മുപ്പതുവയസ്സു പൂർത്തിയായി. ഈജിപ്തിലെത്തിയിട്ടു പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടെന്ന് അവനോർത്തു. ഇനിയെന്നെങ്കിലും പുറംലോകം കാണുവാനാകുമോയെന്ന് അറിഞ്ഞുകൂടെങ്കിലും സഹതടവുകാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കാനുംകിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളൊന്നും ജോസഫ് പാഴാക്കിയില്ല.

----------------------------------------------------------------------------------------
*ഹെബ്രായൻ - ഹീബ്രുഭാഷ സംസാരിക്കുന്നയാൾ

Sunday, 18 June 2017

16. മരണത്തിന്‍റെ വഴികള്‍


ബൈബിൾക്കഥകൾ - 16


ഷെക്കംപട്ടണത്തില്‍ പുരയിടംവാങ്ങി, യാക്കോബവിടെ കൂടാരമടിച്ചു. ഒരുദിവസം യാക്കോബിന്‍റെ ഏകപുത്രിയായിരുന്ന ദീന, ഷെക്കമിലെ സ്ത്രീകളെ സന്ദര്‍ശിച്ചു പരിചയപ്പെടാനായി പട്ടണത്തിലേക്കുപോയി. 

ഒരു ദുരന്തമാണ് അവിടെ അവളെക്കാത്തിരുന്നത്. ഷെക്കമിലെ പ്രഭുവായിരുന്ന ഹാമോറിന്‍റെ പുത്രന്‍ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഭ്രമിച്ചു. അവൻ അവളെയാക്രമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തി... 


തങ്ങളുടെ ഏകസഹോദരി ബലാത്സംഗംചെയ്യപ്പെട്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ യാക്കോബിന്‍റെ മക്കള്‍ കോപത്താല്‍ ജ്വലിച്ചു. പതിനൊന്നു സഹോദരന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ സഹോദരിക്കായി പ്രതികാരത്തിനിറങ്ങി. അവരുടെ കോപാഗ്നിയെത്തടയാൻ ഷെക്കംകാർക്കായില്ല.

ലേവിയും ശിമയോനുംചേര്‍ന്ന്‍, ഹാമോറിനെയും അവന്‍റെ കുടുംബത്തിലെ സകലരെയും ശിരച്ഛേദംചെയ്തു. തങ്ങളുടെ സഹോദരിയുടെ മാനത്തിന്‍റെ വിലയെന്തെന്ന് അവര്‍ ഷെക്കംനിവാസികളെയറിയിച്ചു. അവരുടെ കണ്‍മുമ്പിലെത്തിയ ഷെക്കംനിവാസികളായ പുരുഷന്മാരുടെയെല്ലാം കബന്ധങ്ങള്‍ തെരുവിലുരുണ്ടു. 

വലിയൊരു കൂട്ടക്കൊലയ്ക്കുശേഷമാണ് യാക്കോബിന്റെ മക്കൾ കൂടാരത്തിലേക്കു മടങ്ങിയത്. യാക്കോബു മക്കളെയെല്ലാം വിളിച്ചുകൂട്ടി. അയാൾ വല്ലാതെ ഭയന്നിരുന്നു.

"നിങ്ങള്‍ എന്താണീചെയ്തത്? നമ്മള്‍ ഈ പട്ടണത്തില്‍ തികച്ചും അപരിചിതരാണ്. ബന്ധുബലവുമില്ല. പട്ടണനിവാസികള്‍ ഒന്നിച്ചുകൂടി ആക്രമിച്ചാല്‍ നമുക്കു പിടിച്ചുനില്ക്കാനാകുമോ?"

"ഞങ്ങളുടെ സഹോദരിയെ അപമാനിച്ചവരെ ഞങ്ങള്‍ വേറെന്തുചെയ്യണം?" ശിമയോന്‍ പിതാവിനോടു കയര്‍ത്തു.

കര്‍ത്താവിന്‍റെ ബലിപീഠത്തിനുമുമ്പില്‍ യാക്കോബു മുട്ടുകുത്തി. സുരക്ഷിതരായി ഷെക്കമിൽനിന്നു മടങ്ങിപ്പോകാൻ സംരക്ഷണംനല്കണമേയെന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു.

കര്‍ത്താവവനു ദര്‍ശനംനല്കി.

"ഈ നാട്ടിലുള്ള മുഴുവന്‍പേരുടെയും മനസ്സില്‍ നിന്നെയും മക്കളെയുംകുറിച്ചു ഞാന്‍ ഭയമുളവാക്കും. ഇന്നുതന്നെ ഷെക്കമിൽനിന്നു പുറപ്പെടുക. നിന്‍റെ സഹോദരനെഭയന്ന്, നീ ഒളിച്ചോടിയപ്പോള്‍ നിനക്കു ഞാന്‍ ദർശനംനല്കിയ ബഥേലില്‍, നീയെനിക്കായൊരു ബലിപീഠം നിര്‍മ്മിക്കുക."

യാക്കോബ് ഭാര്യമാരെയും മക്കളേയുംവിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെപക്കലുള്ള അന്യദേവന്മാരെയെല്ലാം ദൂരെക്കളയുക; എല്ലാവരും യാത്രയ്ക്കു തയ്യാറാകൂ.. നമുക്കു ബേഥേലിലേക്കു പോകാം. എന്‍റെ കഷ്ടപ്പാടില്‍ എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന ചെവിക്കൊണ്ടവനും ഞാന്‍ പോയിടത്തെല്ലാം എന്റെകൂടെയുണ്ടായിരുന്നവനുമായ കര്‍ത്താവിനു ഞാന്‍ അവിടെയൊരു ബലിപീഠം പണിയും." 

എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അന്യദേവവിഗ്രഹങ്ങള്‍ യാക്കോബിനെയേല്പിച്ചു. അവന്‍ ഷെക്കെമിനടുത്തുള്ള ഓക്കുമരത്തിന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ അവയെല്ലാം കുഴിച്ചുമൂടി. അവര്‍ക്കു ചുറ്റുമുള്ള നഗരങ്ങളിലെല്ലാമുള്ളവർക്ക്, ദൈവമവരോടു ഭീതിയുളവാക്കി. അതുകൊണ്ട്, അവര്‍ യാത്രചെയ്തപ്പോള്‍ യാക്കോബിനെയോ  മക്കളെയോ ഉപദ്രവിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.. 

കര്‍ത്താവിനു ബലിപീഠംനിര്‍മ്മിച്ചു ബലിയര്‍പ്പിച്ചശേഷം, യാക്കോബും കുടുംബവും വീണ്ടും യാത്രതുടര്‍ന്നു. ഹെബ്രോണ്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കിരിയാത്ത്-അര്‍ബായിലെ മാമ്രേയില്‍ പിതാവായ ഇസഹാക്കിന്‍റെയടുത്തേക്കെത്താനായി യാക്കോബു കൊതിച്ചു. 

യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, റാഹേലിന്‍റെ ഗര്‍ഭപാത്രം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടെ ഫലമണിഞ്ഞു. എഫ്രാത്ത എന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു പ്രസവവേദനയുണ്ടായി. റാഹേല്‍ ഒരു പുത്രനു ജന്മംനല്കി. എന്നാല്‍ അവനെ മുലയൂട്ടുന്നതിനുള്ള ഭാഗ്യം അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്റെ രണ്ടാമത്തെ പുത്രനു ജന്മംനല്കി ഏറെവൈകാതെ, റാഹേൽ നിത്യനിദ്രയിലാമഗ്നയായി.

യാക്കോബ് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. മറ്റാരെയുംകാളധികമായി അവന്‍റെ ഹൃദയം റാഹേലിലലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നിരുന്നു. എഫ്രാത്തയ്ക്കടുത്തുള്ള ബത്ത്ലഹെമില്‍  അവളുടെ മൃതദേഹം സംസ്കരിച്ചു. അവിടെ കൂടാരമടിച്ച് കുറച്ചുനാൾ അവർ ബത്ത്ലഹെമില്‍ത്താമസിച്ചു.

റാഹേലിന്‍റെ രണ്ടാമത്തെ പുത്രനു ബഞ്ചമിന്‍ എന്നാണു യാക്കോബു പേരിട്ടത്.

ബത്ത്ലഹേമിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട്,
യാക്കോബും സംഘവും സഹോദരനായ ഏസാവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവനോടൊപ്പം കുറച്ചുദിവസങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചശേഷം പിതൃഭവനത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടർന്നു.

ഏറെവൈകാതെ പിതാവായ ഇസഹാക്കിന്‍റെ ഭവനത്തില്‍ അവന്‍ മടങ്ങിയെത്തി. നീണ്ടവര്‍ഷങ്ങളുടെ ഇടവേളയ്ക്കുശേഷം യാക്കോബു തന്‍റെ മാതാപിതാക്കളെ ചുംബിച്ചു. 

ഇസഹാക്ക്, പതിമൂന്നു പേരക്കുട്ടികളുടെയും തലയില്‍ കൈവച്ച് അവരെയനുഗ്രഹിച്ചു. 

നൂറ്റിയെൺപതുവയസ്സു പ്രായമായപ്പോള്‍ ഇസഹാക്ക് സ്വര്‍ഗ്ഗംപൂകി. എസാവും യാക്കോബുംചേര്‍ന്ന് അബ്രഹാമിന്‍റെ കല്ലറയ്ക്കരികില്‍ത്തന്നെ തങ്ങളുടെ പിതാവിനു ഖബറിടമൊരുക്കി.

പിതാക്കന്മാരായ അബ്രഹാമും ഇസഹാക്കും താമസിച്ചിരുന്ന കാനാന്‍ദേശത്തുതന്നെ, യാക്കോബും കുടുംബവും വാസമുറപ്പിച്ചു, 

Sunday, 11 June 2017

15. ഇസ്രായേല്‍

ബൈബിൾക്കഥകൾ - 15


യാക്കോബ് കാനാന്‍ദേശത്തേക്കുള്ള വഴിയുടെ അവസാനമൈലുകളിലേക്കെത്തി. ജോർദ്ദാൻനദി സമീപസ്ഥമായി.

പിതൃഭവനത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ സഹോദരനായ എസാവ് എങ്ങനെയാകും പ്രതികരിക്കുകയെന്ന ചിന്ത യാക്കോബിനെയലട്ടി. അതിനാല്‍ തനിക്കുമുമ്പേ, അവൻ ചില ദൂതന്മാരെ സഹോദരന്റെപക്കലേക്കയച്ചു.

"നിങ്ങള്‍ എന്റെ സഹോദരനായ എസാവിനെ ചെന്നുകാണണം. നിന്റെ സഹോദരനായ യാക്കോബിനോടു ദയതോന്നണം. അറിവില്ലായ്മമൂലം ചെറിയപ്രായത്തില്‍ച്ചെയ്ത അപരാധങ്ങള്‍ മറന്നുകളയണം എന്നപേക്ഷിക്കാനായി അവന്‍ ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെപക്കലേക്കയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറയണം."

ദൂതന്മാര്‍ മടങ്ങിയെത്തുന്നതുവരെ യാക്കോബ് വഴിയിലൊരിടത്തു കൂടാരമടിച്ചുതാമസിച്ചു.

ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ദൂതന്മാര്‍ മടങ്ങിയെത്തി. "ഞങ്ങള്‍ അങ്ങയുടെ ജ്യേഷ്ഠനെക്കണ്ട് അങ്ങുപറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളറിയിച്ചു. അങ്ങയെക്കാണാനായി, അദ്ദേഹം ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നുണ്ട്. അവന്റെ നാന്നൂറു ദാസന്മാർ അവന്ന് അകമ്പടിയായുണ്ട്."

അതുകേട്ടപ്പോൾ, യാക്കോബ് കൂടുതലസ്വസ്ഥനായി. അവന്‍ തന്റെ ആടുമാടുകളെയും ഇടയന്മാരെയും ദാസീദാസന്മാരെയും രണ്ടുഗണമായി തിരിച്ചു. എസാവും അനുയായികളുംവന്ന്, ഒരു ഗണത്തെയാക്രമിച്ചാല്‍ മറ്റേഗണത്തിന് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഓടിരക്ഷപ്പെടാനാകുമെന്ന് അവന്‍ കണക്കുകൂട്ടി.

എങ്കിലും എന്തുസംഭവിക്കുമെന്ന അനിശ്ചിതത്വം അവനെ കൂടുതല്‍ ആകുലനാക്കി. അവന്‍ ഏകാന്തതയില്‍ കര്‍ത്താവിനോടു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു:

"എന്റെ പിതാക്കന്മാരായ അബ്രഹാമിന്റെയും ഇസഹാക്കിന്റെയും ദൈവമായ കര്‍ത്താവേ, പിതാവായ ഇസഹാക്കിന്റെ നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങുകയെന്ന അങ്ങയുടെ കല്പനയനുസരിച്ചാണല്ലോ ഞാന്‍ എന്റെ പിതൃഭവനത്തിലേക്കു യാത്രതിരിച്ചത്! എന്റെ സഹോദരനായ എസാവിന്റെ കൈയില്‍നിന്ന് അങ്ങുതന്നെ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ! അവന്‍ എന്നെയും എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും അവരുടെ അമ്മമാരെയും ഉന്മൂലനംചെയ്യുമെന്നു ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നു.

വെറുംകൈയോടെ നാടുവിട്ടോടിയ എന്നോട്‌, അങ്ങുകാണിച്ച കാരുണ്യത്തിനും വിശ്വസ്തതയ്ക്കും ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അര്‍ഹനായിരുന്നില്ലെന്നു ഞാനറിയുന്നു. എങ്കിലും കര്‍ത്താവേ, എന്നെയനുഗ്രഹിച്ച്, എന്റെ സന്തതികളെ ഭൂമിയിലെ മണല്‍ത്തരികള്‍പോലെ അസംഖ്യമാക്കുമെന്ന് അങ്ങെനിക്കുനല്കിയ വാഗ്ദാനത്തില്‍ ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ജീവന്‍ അങ്ങു സംരക്ഷിക്കണമേ!"

പ്രാര്‍ത്ഥനകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവനു മറ്റൊരാശയംതോന്നി.

സഹോദരനായ ഏസാവിനായി അവനൊരു സമ്മാനമൊരുക്കി. ഇരുന്നൂറു പെണ്‍കോലാടുകൾ, ഇരുപത് ആണ്‍കോലാടുകൾ, ഇരുന്നൂറു പെണ്‍ചെമ്മരിയാടുകൾ, ഇരുപതു മുട്ടാടുകൾ, കറവയുള്ള മുപ്പത് ഒട്ടകങ്ങള്‍, അവയുടെ കിടാക്കള്‍, നാല്പതു പശുക്കള്‍, പത്തു കാളകള്‍, ഇരുപതു പെണ്‍കഴുതകള്‍ പത്ത് ആണ്‍കഴുതകള്‍ എന്നിവയെ അവന്‍ മാറ്റിനിറുത്തി.

ഈ ഓരോ കൂട്ടത്തെയും തന്റെ ഭൃത്യന്മാരെയേല്പിച്ചതിനുശേഷം യാക്കോബ് അവരോടു പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള്‍ മുമ്പേ പോവുക. ഏറ്റവും മുന്നില്‍ കോലാട്ടിന്‍കൂട്ടം, അതിനുപിന്നില്‍ ചെമ്മരിയാടുകള്‍, പിന്നീട് ഒട്ടകക്കൂട്ടം, അതിനുപിന്നില്‍ പശുക്കളുടെയും കഴുതകളുടെയും കൂട്ടങ്ങള്‍. കൂട്ടങ്ങള്‍തമ്മില്‍ കൃത്യമായ അകലമുണ്ടായിരിക്കണം.

ഏറ്റവുംമുമ്പേപോകേണ്ടവനോട്‌ അവന്‍ പറഞ്ഞു: "വഴിയില്‍ എന്റെ സഹോദരനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍, ഇങ്ങനെ പറയുക, ഇവ അങ്ങയുടെ ദാസനായ യാക്കോബ്, തന്റെ യജമാനനായ ഏസാവിനു തന്നുവിട്ട ഉപഹാരമാണ്. അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെയുണ്ട്."

മറ്റു കൂട്ടങ്ങളെ നടത്തിയിരുന്ന ദാസന്മാരെയും അവന്‍ ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞേല്പിച്ചു.

ആ രാത്രിയില്‍ യാക്കോബ് തന്റെ കുടുംബത്തെയും ദാസീദാസന്മാരെയും യോബാക്ക് എന്ന കടവിലൂടെ ജോര്‍ദ്ദാന്‍നദിയുടെ മറുകരകടത്തി. യാക്കോബുമാത്രം നദിക്കക്കരെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായിത്തങ്ങി.

ആ രാത്രിയില്‍ യാക്കോബ് ഏകനായപ്പോള്‍ അപരിചിതനായ ഒരാള്‍ അവനുമായി മല്പിടുത്തത്തിനെത്തി. മല്പിടുത്തം രാത്രിമുഴുവന്‍ നീണ്ടുനിന്നു. തുല്യശക്തരെന്നുതോന്നുംവിധം രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കീഴടങ്ങാതെ പിടിച്ചുനിന്നു.

നേരംപുലരാറായപ്പോള്‍ അപരിചിതന്‍ യാക്കോബിന്റെ അരക്കെട്ടില്‍ത്തട്ടി. യാക്കോബിന്റെ അരക്കെട്ടിലെ കുഴതെറ്റി. എന്നിട്ടും യാക്കോബ് പിടിവിട്ടില്ല.

അപരിചിതന്‍ പറഞ്ഞു. “നേരംപുലരാറായി. ഞാന്‍ പോകട്ടെ!”

താനുമായി മല്ലയുദ്ധംനടത്തിയയാൾ സാധാരണനായ ഒരു മനുഷ്യനല്ലെന്ന്, യാക്കോബ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

“ഇല്ല, എന്നെയനുഗ്രഹിച്ചിട്ടല്ലാതെ അങ്ങയെ ഞാന്‍ വിടില്ല!” യാക്കോബ് പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ പേരെന്താണ്?” അപരിചിതന്‍ ചോദിച്ചു.

“യാക്കോബ്”

“അല്ല, ഇനിമേല്‍ നീ യാക്കോബല്ല, നീ ഇസ്രായേല്‍ എന്നറിയപ്പെടും. കാരണം, നീ ദൈവത്തോടും മനുഷ്യരോടും മല്ലിട്ടുജയിച്ചവനാണ്!” അവന്‍ യാക്കോബിനെയനുഗ്രഹിച്ചു. പിന്നെ യാക്കോബിന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്നു മറഞ്ഞു.

യാക്കോബ് ചുറ്റുംനോക്കി. അവിടെങ്ങും ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“ഓ! ഞാന്‍ ദൈവത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടു! എന്നിട്ടും ഞാന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നല്ലോ!” അവൻ അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

യാക്കോബ് ആ സ്ഥലത്തിനു *പെനുവേല്‍ എന്നു പേരിട്ടു. സൂര്യനുദിച്ചപ്പോള്‍ അവൻ പെനുവേല്‍ കടന്നു. തുടയിലെ ഉളുക്കുമൂലം അവന്‍ ഞൊണ്ടിയാണു നടന്നത്.

പെനുവേല്‍കടന്ന് ജോർദ്ദാന്റെ മറുകരെയിലെത്തി, തന്റെ സംഘത്തോടുചേർന്നപ്പോൾ, അകലെനിന്നുവരുന്ന ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തെ യാക്കോബു കണ്ടു. അത് എസാവാകുമെന്ന് അവന്‍ കരുതി. അവന്‍ മക്കളെയും ഭാര്യമാരെയും വേര്‍തിരിച്ചു. പരിചാരികമാരെയും അവരുടെ മക്കളെയും മുമ്പില്‍ നിറുത്തി. ലെയയേയും മക്കളെയും അതിനുപിന്നിലും റാഹെലിനെയും അവളുടെ പുത്രനായ ജോസഫിനെയും ഏറ്റവും പിന്നിലും നിറുത്തി. ഏറ്റവും മുന്നില്‍ യാക്കോബ് നടന്നു. ഏസാവ് അടുത്തുവരുന്നതുകണ്ടപ്പോള്‍ ഏഴുതവണ നിലംമുട്ടെത്താണ്, യാക്കോബ് സഹോദരനെ വണങ്ങി.

അനുജന്റെ ബഹുമാനപ്രകടനംകണ്ട ഏസാവ്, ഓടിയെത്തി, യാക്കോബിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു. രണ്ടുപേരും കരഞ്ഞുപോയി.

കുറച്ചുനേരത്തിനുശേഷംമാത്രമാണ്, യാക്കോബിനു പിന്നിലുള്ളവരെ എസാവു ശ്രദ്ധിച്ചത്. 

“അങ്ങയുടെ ദാസനു ദൈവം കനിഞ്ഞുനല്കിയ മക്കളാണിവര്‍.” യാക്കോബു തന്റെ മക്കളെയും അവരുടെ അമ്മമാരെയും ജ്യേഷ്ഠനു പരിചയപ്പെടുത്തി. എല്ലാവരും എസാവിനെ താണുവണങ്ങി.

“നിനക്കുമുമ്പേ, നീ എനിക്കായി അയച്ച സമ്മാനങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു. സഹോദരാ, എനിക്കു ധാരാളം സമ്പത്തുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, എനിക്കതൊന്നും വേണ്ട. നിന്റേതു നീതന്നെയെടുത്തുകൊള്ളുക. നിന്നെ വീണ്ടും കാണാനായതുതന്നെയാണ്, എനിക്കു കിട്ടാവുന്ന വലിയ സമ്മാനം!”

“അങ്ങനെയല്ല, ദൈവത്തിന്റെ മുഖംകാണുന്നതുപോലെയാണു ഞാനങ്ങയുടെ മുഖംകാണുന്നത്. എത്ര ദയാപൂര്‍വ്വമാണ് അങ്ങിന്നെന്നെ സ്വീകരിച്ചത്! ഞാനങ്ങയോടുചെയ്ത ദ്രോഹങ്ങള്‍ അങ്ങു പൂര്‍ണ്ണമായും ക്ഷമിച്ചെങ്കില്‍ എന്റെ സമ്മാനങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കണം.”

യാക്കോബിന്റെ നിര്‍ബ്ബന്ധത്തിനുവഴങ്ങി, അവന്‍ നല്കിയ സമ്മാനങ്ങള്‍ എസാവു സ്വീകരിച്ചു.

“നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളിപ്പോളും കിരിയാത്ത് അര്‍ബായിലെ മാമ്രോണിലാണു താമസിക്കുന്നത്. ഞാനാകട്ടെ സെയിര്‍ എന്ന ദേശത്തിലും. നമുക്കൊരുമിച്ച്, ആദ്യം എന്റെ വീട്ടിലേക്കു യാത്രതുടരാം. അതിനുശേഷം പോയി ആബയെക്കാണാം” എസാവു പറഞ്ഞു.

“അങ്ങേയ്ക്കറിയാമല്ലോ, മക്കളെല്ലാവരും ക്ഷീണിതരാണ്. ആടുമാടുകളും തളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. മക്കളുടേയും ആടുമാടുകളുടേയും നടപ്പിനൊപ്പം ഞാന്‍ പതുക്കെ നടന്ന്, സെയിറില്‍ അങ്ങയുടെയടുത്തെത്താം. “

“എന്റെയാളുകളില്‍ കുറച്ചുപേരെ നിന്റെ സഹായത്തിനായി നിറുത്തണമോ?”

“അതുവേണ്ട; എനിക്കെന്നും അങ്ങയുടെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവുംമാത്രം മതി.”

യാക്കോബിനേയും മക്കളേയും ആലിംഗനംചെയ്തശേഷം എസാവു മടങ്ങിപ്പോയി.

യാക്കോബ്, യാത്രാമദ്ധ്യേ, ഷെക്കം എന്ന പട്ടണത്തില്‍ നൂറു നാണയത്തിനു പറമ്പു വാങ്ങി, അവിടെ കൂടാരമടിച്ചു. അതിനടുത്തായി കര്‍ത്താവിന് ഒരു ബലിപീഠം പണിതു. #ഏല്‍ഏലോഹെയ്ഇസ്രായേല്‍ എന്ന് ആ ബലിപീഠത്തിനു പേരിട്ടു.

--------------
യാക്കോബിന്റെ യാത്ര തുടരുന്നു....


--------------------------------------------------------------------------------------------------


* പെനുവേല്‍ - ദൈവത്തിന്റെ മുഖം.

#ഏല്‍ഏലോഹെയ് ഇസ്രായേല്‍ - ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ദൈവം.